Μέρος Ι: Περιέργεια

Φωτογραφία: Δημήτρης Φίλντισης
Concept, Μύθος: Γιάννης "ArtMan" Παναγόπουλος
Make Up, Μύθος: Έφη Θεολόγου
Περίεργη: Βένια Ζαζάνη
Άνθρωποι στο τραπέζι: Μάγδα Ασημακοπούλου, Τάσος Γκούζος, Αναστασία Σταυροπιερράκου, Διονύσης Μέτα

Ιούνιος 2017 // Τοποθεσία: Παλιά αποθήκη ΑΣΟ - Άρις Μεσσηνίας, Ελλάδα

Πρέπει να δεις για να πιστέψεις… Η φράση που μου άλλαξε τη ζωή. Τίποτα δεν μπορούσε να με ικανοποιήσει τον τελευταίο καιρό. Έψαχνα το περίεργο, το παράλογο, το κάτι που θα μπορούσε να με ιντριγκάρει. Είχα από καιρό υποψιαστεί ότι ο κολλητός μου ήταν σε κάτι περίεργο μπλεγμένος. Γι αυτό έπρεπε πάση θυσία να μάθω σε τι. Εδώ και μήνες είχα παρατηρήσει ότι την 6η κάθε μήνα εξαφανιζόταν. Η ημερομηνία ήταν κοντά. Έπρεπε να τον πείσω… Τελικά οι προσπάθειες μου απέδωσαν.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση κατεβαίνοντας τα λιγοστά σκαλιά στο εγκαταλελειμμένο κτίριο, ήταν ένα τραπεζάκι στημένο στη γωνία καλυμμένο με μαύρο τραπεζομάντηλο, επάνω του ένα κρανίο ζώου και γραμμένες οι λέξεις ναι και όχι. Ξαφνικά, τέσσερις άνθρωποι φορώντας μαύρα πλησίασαν στο χώρο. Στα χέρια τους κρατούσαν ένα ποτήρι και αλάτι. Αφού έκατσαν, έβαλαν το ποτήρι ανάποδα και ενώνοντας τα χέρια τους ξεκίνησαν να ψέλνουν.

Ένιωσα δέος. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι έλεγαν, αλλά ένα έντονο συναίσθημα με είχε καταβάλλει. Μετά από λίγη ώρα το ποτήρι ξεκίνησε ένα τρελό χορό, πηγαίνοντας πάνω κάτω αριστερά δεξιά. Όπως ξεκίνησε, έτσι ξαφνικά η ψαλμωδία σταμάτησε, πετώντας μια χούφτα αλάτι στο κέντρο και το ποτήρι ακινητοποιημένο στη λέξη ναι.

Έπρεπε να μάθω…

Μέρος ΙΙ: Μύηση

Φωτογραφία: Δημήτρης Φίλντισης
Concept, Μύθος: Γιάννης "ArtMan" Παναγόπουλος
Make Up, Μύθος: Έφη Θεολόγου
Περίεργη: Βένια Ζαζάνη
Αρχιερέας: Δημήτρης Πετροπουλέας
Πιστοί: Λεωνίδας Γουρνάκης, Ρούλα Λαγούδη, Διονύσης Μέτα, Αθανασία Σαραντοπούλου

Ιούνιος 2017 // Τοποθεσία: Παλιά αποθήκη ΑΣΟ - Άρις Μεσσηνίας, Ελλάδα

6 μήνες μετά, μαζεύοντας οποιαδήποτε πληροφορία μπορούσα, εξομολογώντας τις πιο μύχιες σκέψεις μου, τα πιο σκοτεινά μυστικά μου και κάνοντας οτιδήποτε μου έλεγαν για να αποδείξω την πίστη μου, δεχτήκαν να με μυήσουν στην “κλειστή” τους κοινωνία.

   Ο χώρος γνωστός. Οι άνθρωποι πλέον γνώριμοι. Μόνο το σκηνικό άλλαζε. Στο πάτωμα πλέον χαραγμένη μια πεντάλφα. Σε κάθε ακτίνα και ένα κερί. Τα βλέμματα όλων στραμμένα πάνω μου. Ήμουν άλλωστε το πρόσωπο της βραδιάς. Σήμερα θα γνώριζα και τον άνθρωπο που θα με μυούσε. Τον αρχιερέα. Μόλις μπήκε στο χώρο, όλοι έσκυψαν το κεφάλι. Το επιβλητικό του βλέμμα δεν σου άφηνε περιθώρια. Μαζί με τους τέσσερις παλιότερους πήραν την θέση τους στην πεντάλφα. Ο ίδιος στην κορυφή. Η κίνηση του χεριού του όταν με κάλεσε στο κέντρο κοφτή. Ένωσαν τα χέρια και άρχισαν να ψάλλουν στην αρχή χαμηλόφωνα και μετά με περισσότερη ένταση. Όσο ανέβαινε ο τόνος της φωνής τους, τόσο πιο πολύ έντονο το συναίσθημα της έξαψης. Ένα ξέφρενο παραλήρημα και μια παράξενη παρουσία στο χώρο, ήταν τα τελευταία που θυμάμαι…

Μέρος III: Θυσία

Φωτογραφία: Δημήτρης Φίλντισης
Concept, Μύθος: Γιάννης "ArtMan" Παναγόπουλος
Γυναίκα στα κόκκινα, Make Up, Μύθος: Έφη Θεολόγου
Αρχιερέας: Δημήτρης Πετροπουλέας
Μασκοφόρος: Λεωνίδας Γουρνάκης
Πιστοί: Ρούλα Λαγούδη, Διονύσης Μέτα, Αθανασία Σαραντοπούλου, Βένια Ζαζάνη, Μάγδα Ασημακοπούλου, Τάσος Γκούζος, Σωτήρης Κ., Αναστασία Σταυροπιερράκου

Ιούνιος 2017 // Τοποθεσία: Παλιά αποθήκη ΑΣΟ - Άρις Μεσσηνίας, Ελλάδα

 6 μήνες είχαν περάσει από την τελευταία φορά που είχα κατέβει τα γνώριμα σκαλοπάτια. Κι ενώ πάντα αισθανόμουν δέος, σήμερα ένιωσα φόβο. “Σήμερα ολοκληρώνεται η πορεία σου”, ήταν τα λόγια του αρχιερέα.  Στο κέντρο του δωματίου βρισκόταν ένα μαύρο χαλί και γύρω λευκά κεριά. Τρομακτική ησυχία.Από τα σκαλοπάτια ξεκίνησαν να κατεβαίνουν μία κοπέλα ντυμμένη στα κόκκινα και ο Αρχιερέας. Το βλέμμα της άδειο. Λες και δεν ήξερε που βρισκόταν. Από το διπλανό δωμάτιο ξεκινήσαμε να εισερχόμαστε στον κυρίως χώρο. Σταθήκαμε σε κύκλο και η κοπέλα ξάπλωσε στο χαλί.

   Παίρνοντας την θέση του στην κορυφή, κάλεσε τον παλιότερο να πάει κοντά του. ¨Ξέρεις τι πρέπει να γίνει” ήταν τα λόγια του. Με μια φωνή όλοι ξεκίνησαν να λένε μια ψαλμωδία. Η κοπέλα χαμένη στο δικό της κόσμο. Ο άντρας φορώντας μία μάσκα με κέρατα ανέβηκε επάνω της και σκεπάζοντας τη με το μανδύα του, βυθίστηκε μέσα της.

   Ο φόβος διάχυτος στο δωμάτιο. Ξάφνου με μια κραυγή, αρπάζει το μαχαίρι και κοιτώντας τη στα ματιά, άρχισε να τη χαράζει από τη μια άκρη του λαιμού της ως την άλλη.όλη την ώρα την κοιτούσε απευθείας στα μάτια. Σαν από το θάνατό της να πήρε κάποιο είδος δύναμης. Αίμα…. παντού. Γύρω μου, πάνω μου. Αναστάτωση επικράτησε.

   Και το μόνο που κατάφερα να ακούσω ήταν τον αρχιερέα να μου λέει χαμογελώντας: “Καλώς ήρθες στον κόσμο μας”…

Γνωρίζεις κάποιον καλό dark μύθο;
Έχεις όρεξη και χρόνο να μας βοηθήσεις;
Ξέρεις κάποια καλή dark τοποθεσία σε Μεσσηνία, Λακωνία, Αρκαδία, Ηλεία προσβάσιμη χωρίς ανάγκη άδειας;
Θες να μας βοηθήσεις οικονομικά;
Επικοινώνησε μαζί μας, σήμερα!!

© 2017 - 2019, All rights reserved by The Puppet Myth Team